Βιογραφικό
Ο πηλός είναι ένα απο τα πιο αρχέγονα και ουσιαστικά υλικά. Μια ένωση γης και νερού, που μέσα απο τη φωτιά, μεταμορφώνεται και αποκτά μορφή και ζωή.
Δήμητρα Σαφιολέα.
Από τα πρώτα υλικά που έπιασε ο άνθρωπος στα χέρια του ήταν ο πηλός. Στην αρχή ήταν χρήσιμος μόνο για τις καθημερινές του ανάγκες. Έπειτα, κατά την εξέλιξη του ανθρώπου , ο πηλός έγινε μέσο δημιουργίας προκειμένου να “περιγράψει” τη ζωή, τον έρωτα και τον κόσμο γύρω του.
Η δική μου διαδρομή με τον πηλό ξεκίνησε στην ηλικία των 18 ετών, στο εικαστικό εργαστήριο της ΔΕΠΑ Καλαμάτας, δίπλα στη Μυρτώ Μαγκανάρη. Εκει γεννήθηκε η βαθιά μου σύνδεση με την κεραμική⋅ μια σχέση που έκτοτε εξελίσσεται σε μια διαρκή αναζήτηση έκφρασης του εσωτερικού μου κόσμου.
Το ταξίδι αυτό συνεχίστηκε με τον Σπύρο Αρβανίτη, κοντά στον οποίο εργάστηκα για πολλά χρόνια, εμβαθύνοντας ιδιαίτερα στην τεχνική ψησίματος Raku – μια διαδικασία που με γοήτευσε για τον αυθορμητισμό και τη μοναδικότητα της.
Η αγάπη μου για τις εικαστικές τέχνες και το χειροποίητο αντικείμενο, σε συνδιασμό με τη γνώση και την εμπειρία μου στην κεραμική και την τεχνική raku, με οδήγησαν στην δημιουργία του δικού μου εργαστηρίου – ένα εγχείρημα που γεννήθηκε με αφοσίωση και μεράκι.
Με τα χέρια μου ως προέκταση της ψυχής μου, πλάθω τον πηλό με σκοπό κάθε κεραμικό έργο να αφυπνίζει συναισθήματα και να δημιουργεί έναν προσωπικό διάλογο με τον θεατή.
ΣΠΥΡΟΣ ΑΡΒΑΝΙΤΗΣ
Ο Σπύρος Αρβανίτης υπήρξε για μένα δάσκαλος και σύζυγος μαζί.
Γεννήθηκε στη Μεσσηνία όπου και μεγάλωσε. Η πρώτη επαφή του με τον πηλό ήταν κοντά στον πατέρα του, που έφτιαχνε πιθάρια.
Είχε σπουδάσει στη σχολή Δοξιάδη και το Κέντρο Τεχνολογικών Εφαρμογών. Παρέδιδε για 3 έτη μαθήματα κεραμικής στον Δήμο Αθηναίων. Ξεπερνώντας τα όρια της παραδοσιακής κεραμικής, εκφράστηκε ολοένα και περισσότερο εικαστικά, ενώ ταυτόχρονα ερεύνησε νέες τεχνικές και μεθόδους, στην αναζήτησή του για έκφραση και ισορροπία ανάμεσα στη χρήση, τη γλυπτική και την αρχιτεκτονική λειτουργικότητα.
Για πολλά χρόνια καταπιάστηκε με την τεχνική RAKU, όπου η προσωπική ευχαρίστηση, αποτυπώνεται στα έργα του με ιστορίες και παραστάσεις που σβήνουν στο χρόνο, καθώς μεταδίδουν την ανάσα του στον κόσμο του, σαν συνέχεια και αντανάκλαση του κόσμου και του χώρου που μας περιβάλλει.
Απεβίωσε το 2015.
